‚Äč

Het weer

Weather data OK.
Amsterdam
13 °C
Bezoekers vanaf 23 juni 2015
215529
Vandaag209
Gisteren316
Deze week2114
Deze maand6530

Artikelindex

Verslag van Josephine van de Nacht van het mysterie.

mysterieWat doen 25 jongeren toch een hele nacht wakend in de Nicolaaskerk ? Dat is voor velen een groot mysterie. Sterker nog: voor de jongeren zelf was het vooraf ook een groot mysterie. Maar toch kwamen ze op deze nacht af. Waarom? Om de doodsimpele reden dat deze groep jongeren het boeiend vond om met elkaar te discussiëren, en samen te komen rondom het grote mysterie dat Leven is. En natuurlijk: het is doodgewoon heel erg gezellig. Inmiddels is de nacht voorbij, zit ik op dit moment met een doorwaakt hoofd achter m’n computer en wil graag een tipje van het mysterie uit de doeken doen voor wie het toch wil weten. Om 10 uur ’s avonds bijeengekomen werd met het lied “the Last Seven Days” de aftrap genomen. Dit lied van Untit Gloria bezingt de schepping in omgekeerde volgorde: God vraagt zijn Schepping terug omdat het op zoveel dingen mis is gegaan. En dan, op die allerlaatste dag, is God weer alleen. En huilt. Het is iets om over na te denken: want hoe kan jij als mens dan de gegeven schepping wel vorm geven? En zo kwamen de verhalen. In een filmpje deed een zandschilder het voor. In den lijve vertelden een Westfriese vrouw, een Egyptenaar, een Maori, een Indiaan en een Chinese dame verhalen uit hun traditie over schepping. Verrassende verschillen, maar nog boeiender zijn de oerovereenkomsten. Na een excursie in het holst van de nacht naar de drukkerij van een krant in Amsterdam werd het woord geschapen: zonder dat de jongeren het wisten zaten ze in de auto van de roddelredactie, of de politieke, religieuze of sportredactie. Er kwamen verrassende voorpagina’s uit. Na de wereldberoemde jongerennacht bitterballen, en een film zijn we de schepping van de natuur gaan bekijken. Het Purmerbos blijkt om half 4 ’s nachts knap mysterieus te zijn… Terug werd met klei vorm gegeven aan schepping. Met het “kernkwaliteitenspel” kwam ten slotte je hele eigenste ik naar voren. En toen was er het fameuze ontbijt, opruimen, afscheid nemen en de hamvraag; doen we het volgend jaar weer? Voor de vierde maal? Wacht maar af. Sommige dingen moeten een mysterie blijven totdat ze ontsluierd worden. Dank je wel wie er aan meegewerkt hebben: bedenkers en doeners, helpers en chauffeurs.
Willemijn, Douwe, Peter, Gerard, Jorine, André, Harry, Ton, Arno.
Josephine van Pampus.