‚Äč

Het weer

Weather data OK.
Amsterdam
23 °C
Bezoekers vanaf 23 juni 2015
185807
Vandaag134
Gisteren288
Deze week422
Deze maand4892

Artikelindex

 

Tijd is een lastig begrip (Inleiding door Jose van Sante)


zanddloperSoms hoor je dat mensen “bij de tijd” gebracht moeten worden – dan is er een gevoel dat een groep mensen niet denkt of reageert zoals dat “in deze tijd” past.

Je hebt momenten dat je voelt dat de tijd snel gaat – vooral als er iets leuks te doen is, gaat de tijd vaak snel ;
in tegenstelling tot de tijd in de wachtkamer van de tandarts; dan kruipen de minuten.

Er is ook een ervaring, dat de tijd kan stilstaan – op momenten dat er geen afleiding, geen drukte, geen indrukken van buitenaf bij je binnenkomen – dan is het alsof je in een “stilte” bent, het voelt als eeuwigheid
In kloosters zijn ze daar erg goed in, om je die ervaring te geven.

Wij zijn vaak erg bezig met de tijd; we hebben haast en veel dingen te doen.
Dus we kijken voortdurend op onze klok;
doen soms meer dingen tegelijk – we zijn met iets bezig en denken al aan het volgende.
Als je op de fiets zit ben je bij A, maar je bent in gedachten al op bezoek bij B; je bent het gesprek al aan het voeren, repeteren – dan overlappen die twee ervaringen van “waar je bent”

Want wij zijn ook van de tijd
wij zijn de tijd, zei Augustinus in een toespraak (rond het jaar 380)
Hij vertelde aan de mensen die steeds maar liepen te klagen over “dat de tijden” zo slecht waren; bedenk dat wij de tijd zijn – wij maken de tijd. Met andere woorden, klaag niet, maar pak aan, doe er wat aan. Het heeft geen zin de ouderen te verwijten wat zij als goed dachten te doen, het gaat er om nu zelf te doen wat wij goed denken te doen; want wij leven NU.

We houden de tijd goed in de gaten, overal in onze samenleving staan klokken centraal.
Wij zijn erg “op de tijd”, afspraken moeten correct beginnen, tijd is geld!


Al heel wat jaren draag ik geen klok meer, omdat ik merkte dat ik – als ik op gesprek was bij iemand – voortdurend op mijn klokje zat te kijken….hoe laat is het….hoeveel tijd heb ik nog?
Toen ik mezelf erop betrapte dat ik meer met de tijd dan met de persoon zelf bezig was, besloot ik het anders aan te pakken. In dat gesprek heeft de persoon mijn aandacht nodig, wat zit ik daar anders te doen – tijd door te maken..?

Soms ga je dus een keus maken: welke tijd wil ik beleven?horloge
Dat roept ook de vraag op: beleven we de tijd eigenlijk wel?
Of ga ik mee met de jacht op “winst in de tijd” zien te maken – dus zoveel mogelijk scoren in zo weinig mogelijk (als verloren gevoelde) minuten?

Beleving van tijd heeft lichamelijke kwaliteiten;
als je slaapt ervaar je geen tijd – we kunnen door een bepaalde bezigheid zó in beslag zijn genomen, dat we gevoel voor de tijd verliezen – concentratie zet je bijv vast op je handeling, niet op de tijdsbeleving.
Gevoel kan ook de tijd kleuren; verdrietige tijd duurt veel langer dan gelukkige tijd.
Geluid kan effect hebben, snelle muziek en drukte van verkeer of mensen om je heen geven een indruk van snelheid, het zorgt dat je innerlijk ook mee”draait” – terwijl stille muziek je stiller “zet”.

In de tijd speelt ook God een rol – of misschien moet ik zeggen – God gaat boven/buiten ons gevoel van tijd. God speelt een rol in ONZE tijd, omdat wij God ervaren in de tijd die wij beleven; maar God speelt een rol in elke tijd, dat horen we van andere mensen, lezen we uit verhalen van vroeger.
In het eerste boek van de bijbel horen we God er was zelfs VOOR de tijd een rol ging spelen – voor de schepping er was, voor de zon en de maan aan ONS het wisselen van de dag en nacht en de seizoenen geven.

In de bijbel horen we dat mensen al veel over tijd hebben nagedacht; er is in het boek klok1Prediker een man die vertelt dat er voor alles een tijd is – om te zaaien en om te maaien, om te vechten en om vrede te maken, om dingen te maken en om dingen stuk te maken, en zo gaat hij maar door – want: voor alles is een tijd.
En we horen van de herinnering, van het opnieuw beleven van de tijd die is geweest – elk Paasfeest worden we weer opgeroepen ons te herinneren hoe het Joodse volk in slavernij was in Egypte en hoe God het volk heeft weggeleid, door water en woestijn heen, naar een nieuw land en een toekomst van vrede.
ZO worden we bij elke Tafeldienst gevraagd na te denken over het leven van Jezus, die we in het Brood en de Beker gedenken. Gedenken wil dan zeggen: we zetten de tijd even stil en denken ons in, dat Hij er is, want met Hem gaan we aan Tafel.


We gaan in de meditatie ruimte, straks, proberen iets van die tijdservaring mee te maken;
nu zijn we vooral vaak druk bezig
we gaan proberen de tijd ietsje naar onze hand te zetten door het in een rustiger tempo te plaatsen - dat doen we door met rustige dingen bezig te gaan
HOE we dat doen, dat zul je strakjes merken